ELİMDEKİLERLE YÜRÜYORUM....

SANA DOĞRU....

BİLMEM....NE ANLARSIN .....

ELİMDE SARI KAĞIT...

İÇİNDE.....BİR DÜŞ,BİR ÇIĞLIK,BİR YAKARIŞ....

HATIRLARSIN BELKİ....

KİTABIMI İSTEMİŞTİN....

İÇİNİ KARIŞTIRMAKTAN DERBEDER OLMUŞTUM...

KİTABIN SONUNA YAKLAŞTIĞIMDA ....

İÇİNDE SEN VARDIN....

UZANSAM DOKUNUCAM....YAKLAŞSAM BUYULENCEM....

BİR SÖZ...İÇİNDE....SON SARI YAPRAKTA.....

''GÜLÜ KURUTTUM YAPRAKLARIYLA....

SÖYLEMEK İSTEDİĞİMİ UNUTTURDUN...

YAZAMADIM DEFTER ARASINA''

AKAN GÖZYAŞLARIM...

BİLEREK....İSTEYEREK....

KALBİMİN ÜSTÜNDE TOPLANDILAR...

UMARIM ISLANMAMIŞINDIR...

ORAYA İĞNELENMİŞTİN....

ARTIK HAYATIMIZ ANLAMLIYDI....

SENİN İÇİN BEN...

BENİM İÇİN SEN.....

BİR DÜŞÜMÜZ VARDI.....

SAHİLDE KURDUĞUMUZ....

GÜNEŞİN BATIŞINDA OLDUĞU GİBİ...

DOĞUŞUNDA DA BİZ OLACAKTIK....

SÖYLENİLDİĞİ GİBİ KALDI HERŞEY...

YAPILMADI....YAŞANMADI....

KAYBETMİŞİZ.....YİTİRMİŞİZ.......

KALSIN BANA....

BİR ARKADAŞINLA YOLLAMIŞIN...

BAŞLATTIĞIN GİBİ...BİTİRİŞİNDE AYNI...

SEN BU YOLDAN VAZGEÇMEMİŞİN...

AYNIYMIŞ SENİN HAYATIN...

HERKESE AYNI ...

HER SEVGİLİYE...

BİR KİTAP....

AYNI SARI KAĞIT....SON SAYFA...

HERŞEY AYNI....EKSİKSİZ....

''SEVEREK GİDİYORUM ,ÇOK UZAKLARA....

SENİ UNUTUCAM SANMA....

BİR ÖMÜR YAŞAYACAKSIN ORDA''

NEDEN BAŞINDA DEĞİLDİN...

SONUNDA OLUŞUNDAN ANLAMIŞTIM...

NEDEN KİTAPTAYDIN SADECE...

BİR DÜNYA YARATMIŞSIN....

SONUNA YAKLAŞTIRMIŞŞIN...

GİDİŞİN....GİDİŞLERİN....UZAKLAR...SANA KALSIN...

TEŞEKKUR  EDERİM....

SEVERKEN TERKEDİLMENİN DE NEDEMEK OLDUĞUNU...

ÖĞRETTİN....

Sabah uyandığında midesinde bir yanma hissetti. Yanmanın nedeni akşam yedikleri değil, uyanır uyanmaz bugün yapacaklarının aklına gelmesiydi. Bugün 2 yıldır götürmeye çalıştığı bir birlikteliği bitirecekti. Aslında bunu yapmakta geç bile kalmıştı.

"Bitmeli" dedi içinden, "her gün bu tatsız uyanış bitmeli."

Genç adam bunları düşünürken suratı şekilden şekile giriyordu. Süratle giyinerek dışarı çıktı. Bugüne kadar hiç bekletmemişti onu, şimdi de bekletmemeliydi. İstanbul, soğuk ve yağmurlu bir Nisan ayı yaşıyordu. Genç adam gökyüzüne bakarak iç geçirdi;

"Bulutlar bizim yaşayacaklarımızı biliyor. Onlar bile ağlıyor halimize..."

BULUŞMA VAKTİ...

Artık Kadıköy iskelesindeydi. Birkaç dakikalık beklemeden sonra karşıdan kız arkadaşının geldiğini gördü. Şimdi midesindeki ağrı daha da artmıştı. Beşiktaş'a geçtiler. Yolculuk sırasında hiç konuşmadılar. Genç kız, sevgilisinin bu durgunluğuna anlam verememişti. Nereden bilecekti bugün ayrılık çanlarının çalacağını...

Beşiktaş'a geldiklerinde bir cafede oturdular. Genç kız anlamıştı sevgilisinin kendisine bir şey söylemek istediğini.

"Bana birşey mi söylemek istiyorsun" diye sordu.

Genç adam, gözlerini kaçırarak "Evet" dedi.

Genç kız heyecanlanmıştı, biraz da sinirlenerek "Söylesene, ne diye bekliyorsun?" diye sordu.

Genç adam içini çektikten sonra "Sence biz nereye kadar gidecegiz?" diye sordu.

Genç kız, "Bunu sorma gereğini niye duydun?" diye yanıt verdi.

Genç adam söze başladı...

"Birkaç ay önce akşam 23:00 civarında sana telefon açıp senin için yazdığım şiiri okumak istemiştim. Sen bana 'Sırası mı şimdi canım yaa, işin gücün yok mu?' demiştin. Biliyor musun o an nakavt olan bir boksör gibi hissettim kendimi. Özür dileyip telefonu kapatmıştım. Daha sonra da bu şiiri benden hiç istememiştin. Geçenlerde hasta olup yataklara düştüğümde arkadaşlarımla birlikte sen de gelmiş, Meralin 'Sen şanslısın, sevgilin sana bakar' sözüne 'İşim yok da sana mı bakacağım, annen baksın' demiştin. Anımsadın mı?"

DUYGUSALLIGI SEVMEM...

Genç kız, "Biliyorsun ben duygusallığı sevmiyorum. Hem hasta bakıcı gibi göründüğümü de kimse söyleyemez" diye yanıtladı. Genç adam güldü,

"Evet canim haklisin. Zaten olmak istesen de bu kalbi taşıdığın sürece hasta bakıcı, hemşire falan olamazsın."

Genç adam devam etti...

"Bana şimdiye kadar kaç kere sabahın erken saatlerinde güzel sözcüklerden oluşan bir mesaj çektin? Hiç... Hatta günün hiçbir saatinde çekmedin. Duygusallığı sevmeyebilirsin. Ama sen seni seven insanları da mutlu etmeyi sevmiyorsun. Halbuki ben senin tam tersine kendimden çok insanları mutlu etmeyi seviyorum. Seni tanıdığımdan beri her sabah, her akşam, her gece yani seni andığım her saat tatlı bir mesajım vardı senin için biliyor musun? Seninle ben AKLA KARA gibiyiz."

Genç kız anlamıştı, "Yani ne istiyorsun benden şair olmamı mı?"

Genç adam tekrar gülümsedi içinden. Dün gece verdiği ayrılık kararının ne kadar doğru olduğunu düşündü.

"Hayır" dedi, "şair olmanı istemiyorum. Olamazsın da... BIZ AYRILMALIYIZ. Ayrılırsak ikimiz için de en hayırlısı olacak."

Genç kız şaşırmıştı, "Neden ama? Ben seni seviyorum. Senin de beni sevdiğini sanıyordum."

Genç adam iç çekerek "Hayır canım, sen beni sevdiğini sanıyorsun. Eğer beni sevseydin şimdi başka şeyler konuşuyor olurduk" dedi.

Genç kızın gözleri yaşarmıştı. Genç adam cebinden çıkarttığı mendili uzattı, genç kız gözyaşlarını silerek;

"Sen bilirsin, umarım beni bir başkası için bırakmıyorsundur..." dedi.

Genç adam "Nasıl böyle bir şey düşünürsün, senden başka kimse olmadı ve uzun zaman da olacağını sanmıyorum" yanıtını verdi.

Genç adam ve genç kız iki sevgili olarak oturdukları masada artık iki yabancıydılar.

Birkaç dakika sessizce oturduktan sonra genç kız, "Kalkalım istersen" dedi.

Genç adam "Ben biraz daha burada kalmak istiyorum, istersen sen kalkabilirsin" diye yanıtladı.

Genç kız "Tamam o zaman sana mutluluklar dilerim" diyerek elini uzattı.

Genç kızın sesi ve eli titriyordu.

Genç adam, "İstersen arkadaş kalabiliriz" dedi ve birbirlerine son kez sarıldılar.

"BEN DOĞRU YAPTIM... "

Genç adam doğru yaptığına inanıyordu. Eve döndüğünde yürümekten bitap bir haldeydi. Odasına girdi. Gece bitmek bilmiyordu. Sabah erken kalkıp işe gidecekti, uyumalıydı. Birkaç saat sonra uykuya dalmayı başardı.

Sabah 7'de saatin ziliyle uyandı. Evden çıkacağı zaman cep telefonuna baktı, mesaj ve 10 cevapsız arama vardı. Yorgun olduğu için duymamıştı telefonun sesini. Aramalar ve mesaj sevgilisindendi. Heyecanla mesajı açtı, şunlar yazıyordu:

SADECE ONLARI SEVMEYİ SEVDİM,
HEPSİNİ ONLARSIZ YAŞADIM DA,
BİR SENİ SENSİZ YAŞAYAMIYORUM,
BU AŞKI TEK KALPTE TAŞIYAMIYORUM,
SANA YEMİN GÜZEL GÖZLÜM, BİR TEK SENİ SEVDİM,
VE SENİ SEVEREK ÖLECEĞİM, ELVEDA BİRTANEM...

Genç adam şaşırmıştı. Onu tanıdığı günden beri ilk defa şiir alıyordu ve üstelik sabahın beşinde yazmıştı. Heyecanla onu aradı, telefonu yabancı bir ses açtı.

Genç adam "Nalan'la görüşebilir miyim?" dedi.

Ama karşısındaki ağlıyordu, hıçkıra hıçkıra hemde...

YIĞILIP KALDI...

Genç adam beyninden vurulmuşa döndü. Bir gün önceki mide ağrısının iki katını çekiyordu şimdi. Olduğu yerde yığılıp kaldı...

Birkaç ay sonra iki doktor konuşuyordu hastanede. Doktorlardan biri diğerine karşıdaki hastanın durumunu soruyordu. Doktor yanıt verdi...

"Haaa o mu? Üç ay önce getirdiler. Kendisi yüzünden bir kız intihar etmiş. O günden sonra cep telefonunu elinden hiç bırakmamış. Devamlı bir şeyler yazıp birine yolluyor. Geçenlerde merak ettim. O uyurken gönderdiği numarayı aradım. Numara 3 ay önce iptal edilmiş. Gelen mesajlarda bir şiir var. Bu adam duygusal mı bilmem ama benim anladığım kadarıyla şiiri yazan çok duygusal biriymiş..."

Kaynak: Bilinmiyor

"ÇEVRENİZDEKİ İNSANLARIN NE HİSSETTİĞİ YA DA NE DÜŞÜNDÜĞÜNDEN O KADAR EMİN OLMAYIN, BAZEN BİR KALBİN, İÇİNDE NELER SAKLADIĞINI ÖĞRENDIĞINIZDE HERŞEY İÇİN ÇOK GEÇ OLABİLİR..."

Seni sevmek, bir sadakati değil, sadık bir ihaneti sevmektir.
Kaybetmeyi ve her seferinde yeniden başlamayı sevmektir, seni sevmek.
Seni sevmek, ayrılığı daha ilk dakikadan kabullenmektir.
Ayrılık çöplüğünde aşk aramaktır seni sevmek.
Cevapsız bir soru, sorusuz bir cevaptır aşkın.
Kaç bilinmeyeni olduğunu bile sayamadığın bir denklemi çözmeye çalışmaktır, seni sevmek.
Seni sevmek, "olmayacak bir nedeni, gelmeyecek bir gideni" beklemektir.

Seni sevmek, kafandaki hayali aşkı değil, hiçbir norma uymayan bir deliliği sevmektir.
Seni sevmek, sonsuz bir denize dalmak, çıkışı olmayan bir tünele isteyerek girmektir.
Cehennemde yanmaya koşa koşa gitmektir, seni sevmek.
Günahın çekiciliğine kapılmak,
şeytanın yap dediğini yapmak ve ateşi güneş sanmaktır, seni sevmek.
Bitmeyen bir filmi sürekli yeni baştan seyretmektir seni sevmek.
Seni sevmek, rüzgara kapılmak, havalanmak,
uçmak ve her seferinde binlerce metreden yere çakılmaktır.
Yaralanmış yüzünle, kanlarını temizlerken yine uçmaya çalışmak da,
sadece seni severken yapılacak bir deliliktir.

Seni sevmek, hiçbir şeye sahip değilken, dünyalar sana aitmiş gibi mutlu olmaktır.
Seni sevmek, en basit haliyle yalandır, her seferinde yeniden kanılan,
bir kez daha kanmak için aylarca beklenen, bir yalandır.
Seni sevmek, herkesin aklına meydan okumaktır,
tüm doğru şıkları reddedip, bile bile bir yanlışı seçmektir, seni sevmek,
akılla kalbin bitmeyen kavgasını başlatmaktır.
Seni sevmek, kimselere açıklanamayan, kendine bile anlatılamayan,
lanetli bir hastalık gibi saklanan, tuhaf bir hikayedir.
Seni sevmek, bir hikayede hayat bulmaktır.
Hayatını bir hikayenin peşinden sürüklemek, bir roman karakteri olmak,
romanın diğer karakterlerince acınarak bakılmaktır.
Seni sevmek, kimsenin göze alamayacağı bir kavgaya girmek
ve sonunda kahramanca ölmektir.
Seni sevmek, her seferinde yenilmektir,
daha güzel yenilmek için yeniden başlamaktır.

Seni sevmek, dünyanın en güzelini sevmektir.
Kendi sevgine bile aşık olmaktır seni sevmek.
Hiç kimsenin başaramayacağını, başarmaktır seni sevmek.
Dünyada en az bir kez mutlaka yaşanması gereken bir duygudur seni sevmek.
Aşkını bu kadar çok olumsuz öğe ile tarif ettikten sonra,
Yazının sonunda, bir kez daha sana aşık olmaktır, seni sevmek....

Avuçlarım kanıyor uykularımda
Acı bir feryatla uyanıyorum
Hasret örmüş bir kere ağlarını
Yüreğim har olup tutuşuyor
Karabasanlar sarıyor gündüzlerimi
Geceleri özlüyorum
Geceler dolunayla başlayıp
Sessiz bir çığlıkla bitiyor
Sen yine yoksun
Gözlerim yaşlı seni düşlüyorum
Unutmak için uyuyorum
Rüyalarım sana çıkıyor
Dışarda senden kalma bir yağmur
Beynimde bin tane senfoni senden hatıra
Ve ben sende kalmışım
Tutsaklığımdan bir beni bulamıyorum
Gece bitiyor.

Öykü Çoker

<****** language=JavaScript1.2> //Autumn leaves- by Kurt Grigg (kurt.grigg@virgin.net) //Modified by Dynamic Drive for NS6 ********ality //visit http://www.dynamicdrive.com for this ****** //Pre-load your image below! grphcs=new Array(6) Image0=new Image(); Image0.src=grphcs[0]="star2.gif"; Image1=new Image(); Image1.src=grphcs[1]="star2.gif" Image2=new Image(); Image2.src=grphcs[2]="star2.gif" Image3=new Image(); Image3.src=grphcs[3]="star2.gif" Image4=new Image(); Image4.src=grphcs[4]="star2.gif" Image5=new Image(); Image5.src=grphcs[5]="star2.gif" Amount=6; //Smoothness depends on image file size, the smaller the size the more you can use! Ypos=new Array(); Xpos=new Array(); Speed=new Array(); Step=new Array(); Cstep=new Array(); ns=(document.layers)?1:0; ns6=(document.getElementById&&!document.all)?1:0; if (ns){ for (i = 0; i "); } } else{ document.write(' '); for (i = 0; i '); } document.write(' '); } WinHeight=(ns||ns6)?window.innerHeight:window.document.body.clientHeight; WinWidth=(ns||ns6)?window.innerWidth-70:window.document.body.clientWidth; for (i=0; i WinHeight){ Ypos[i]=-60; Xpos[i]=Math.round(Math.random()*WinWidth); Speed[i]=Math.random()*5+3; } if (ns){ document.layers['sn'+i].left=Xpos[i]; document.layers['sn'+i].top=Ypos[i]+hscrll; } else if (ns6){ document.getElementById("si"+i).style.left=Math.min(WinWidth,Xpos[i]); document.getElementById("si"+i).style.top=Ypos[i]+hscrll; } else{ eval("document.all.si"+i).style.left=Xpos[i]; eval("document.all.si"+i).style.top=Ypos[i]+hscrll; } Cstep[i]+=Step[i]; } setTimeout('fall()',20); } window.onload=fall //--> ...Gittin Ya... Gökyüzünü yine sen ve kardeşlerin kaplamıştınız pırıl pırıl ışıldayarak  Bense bir sigaramdan bir senden nefes çekmekle meşgul  Sigaramın ateşi gibi sensizliğin yanmışlığıyla kavruluyorum.  Kim bilir şimdi nerelerde, kiminle hangi gönüldesin  Bu kadar mı acıtacaktı içimi bu ani gidişin  Bu kadar mı yakacaktı bu kopuşun  Acılar denizine gömdün ayağıma taşlar bağlayarak  Ben seni ne çok sevmiştim senin için ömrümü yoluna sermiştim  Her gecenin zifiri karanlığını aydınlatan gözlerinde kaybolmaya  Güller açtıran gülüşünü mimiklerini izleyip gülmeye,  İçli o denli güzel söylediğin ‘elbet bir gün buluşacağız’ diye başladığın şarkına  Öyle alışmıştım öyle benimsemiştim ki hiç bunlardan kopmayacağımı zannetmiştim  Aynı acıları farklı yerlerde bize çektiren bu kader değil miydi? Bizi yan yana getiren,  Tüm umutların tükendiği, toprağımızın çatlayıp kuruduğu zaman yağan yağmur misali  Bizi kavuşturan aynı dere yatağında sürüklenmemize sebep olan.  Öyleyse neden bu ani kaçışın, sen bunu yapmazdın be gülüm söyle hadi söyle  Söyle ne olur yaratan aşkına söyle neydi seni insafsızca değiştiren.  Ben artık bittim, eski günlerime dönmek istemiyorum artık sensiz yaşamak mı asla.  Alışamıyorum anla sensizlik inan öyle zor ki tüm dünyayı yükleseler omzuma  Ne bu kadar zor gelirdi ne de bu gidiş kadar acı verirdi güçsüz şu vücuda,  Hiçbir şeyim düzgün gitmedi ki şu dünya da baksana yaradana ettiğim dualar,  Sensiz olacaksam al canımı diye ettiğim feryatlar bile tutmuyor kabul görmüyor  Ah canım ama inan bu acı bu yıkılmışlığa rağmen hala bu gözler seni bekliyor.